Lotte Dinkelman aan de bal namens Tonego'65 in duel met Uitsmijters.Lotte Dinkelman aan de bal namens Tonego ’65 in duel met Uitsmijters © Emiel Muijderman

Het is niet de vraag óf Tonego’65 kampioen wordt, maar wanneer

BASKETBALHAAKSBERGEN – Er staat dit seizoen geen maat op de vrouwen van Tonego’65. Alle ploegen in de eerste klasse worden met ruime cijfers geveegd door de Haaksbergse vrouwen. Naaste belager Uitsmijters al voor de tweede keer dit seizoen. Na de 42-27 zege in Almelo won Tonego ook in de eigen De Els met speels gemak: 59-30.

Na twee vierde plaatsen in de afgelopen jaren bindt Tonego dit seizoen alle tegenstanders moeiteloos aan de zegekar. Maar waar het verschil met nu precies in zit vindt speelsters Lotte Dinkelman moeilijk aan te geven. “In de samenstelling van het team is niet zo veel veranderd. Wel zijn we steeds hechter met elkaar geworden, op en naast het veld. Ook is er steeds minder gezeur van degene die minder speeltijd krijgt.”

 

De basis voor het succes ligt voor een groot deel versleuteld in de ijzersterke verdediging van de nog ongeslagen Haaksbergse formatie. Drie seizoenen geleden geïntroduceerd door coach Wim Mekking en in 36 maanden steeds verder geperfectioneerd en verfijnd. “Dat klopt”, beaamt Dinkelman. “Wat dat betreft wordt dit ook een mooi afscheid voor onze coach.”

Op de combinatie van een zone- en man-to-man verdediging moet de concurrentie dit hele seizoen het antwoord al schuldig blijven. “Ik denk dat we ze wel kunnen pakken, maar die bikkelharde verdediging van hen”, zuchtte Leonie Roelofs van Uitsmijters na afloop. En zo verlaat wekelijks de opponent met gebogen hoofd de speelvloer.

Edith Brunninkhuis in duel.Edith Brunninkhuis in duel. © Emiel Muijderman

Geen promotie

Hoewel het kampioenschap slechts een kwestie van tijd is, gaat Tonego geen gebruik maken van het recht op promotie naar de landelijke tweede divisie. “Dat hebben we met elkaar al uitgesproken”, verklapt Dinkelman.

Daar liggen twee opmerkelijke redenen aan ten grondslag. “Het reizen naar met name Groningen en Friesland wordt een te grote opgave voor ons. Want naast spelen zullen we daar dan ook moeten fluiten”, zegt Dinkelman over de eerste aanleiding tot dat besluit.

Daarnaast is de basis van speelsters die de stap wél willen maken te klein. “Bovendien zijn er te veel zwangerschappen op komst”, weet Dinkelman nu al. Zelfs had ze graag een keer op landelijk niveau willen spelen. “Ik ben nu 34. Dit is misschien de laatste kans voor mij om het hogerop te proberen.” Daarom baalt ze ervan dat ze pas zes seizoenen geleden de overstap van het Eibergse Picker Reds naar Tonego heeft gemaakt. “Ik ben hier zo veel beter geworden, heb zo veel meer zelfvertrouwen gekregen. Was ik hier maar eerder begonnen.”

Welke Nijenhuis (links) in actie.Welke Nijenhuis (links) in actie. © Emiel Muijderman

Beloning

Aan de andere kant prijst Dinkelman zich gelukkig met de situatie waarin ze nu verkeert. “Ik heb een boerderij, een winkel en drie kinderen. Dankzij mijn partner kan ik nog op dit niveau spelen. En zo lang het lichaam meewerkt blijf ik dat ook doen.”

Met dit seizoen een fraaie beloning in de vorm van een kampioenschap. De bandjes van de platte wagen zijn in Haaksbergen al lang en breed opgepompt.